TEACHER's MOOD - THE STARK REALITY OF 70s CLASSROOMS

recollections

Teacher’s Mood: The Stark Reality of 70s Classrooms

When I open the bundle of my school-day memories, several startling incidents come to mind alongside the many beautiful moments. The lessons in discipline that teachers gave us back then might seem like mere stories today, but at the time, they were significant challenges in our lives. The education system of that era was a unique blend of fear and reverence. One such incident from my ninth standard (sometime in September 1970) at Sarada Vilas High School, Mysuru remains vivid in my memory to this day.

Our Physics teacher had once taken a class on the workings of the camera. He was generally a very grave person and exceptionally strict. In his classroom, no one dared to utter a word; he would simply come, finish his lecture, and leave—his world revolved entirely around his teaching. However, the following day, for some unknown reason, he suddenly began asking questions about the previous day’s lesson. Unfortunately, not a single student could provide a correct answer. Enraged, the teacher scolded us all and ordered us to write the one-and-a-half-page lesson he had dictated twenty-five times and bring it the very next day as punishment!

We were all in a state of shock—the thought of writing nearly thirty-seven pages in a single night was staggering. Yet, because the teacher was so firm and uncompromising, we had no choice but to stay up all night writing. The next day, he finished his lesson as usual. Just before the class ended, he remembered the punishment he had assigned, glanced at the notebooks of just one or two students, and left it at that. We felt a twinge of disappointment that after we had put in so much effort, he didn't even bother to check everyone's books.

Looking back now, I realise that we lacked the discipline of studying the day’s lessons on the same day. Most of our focus was on play. Since our school didn't have monthly tests, we would only study a month before the annual exams to secure our marks. Perhaps there had been some domestic turmoil at our Physics teacher’s home that caused his anger to be diverted toward us that day. Nevertheless, that unavoidable punishment had, without us even realising it, caused the subject matter to take deep root in our minds.

These memories of my school life have made me realise the importance of discipline. The punishment the teacher gave us that day wasn't just physical labour; it was a way of instilling a sense of responsibility. Life lessons are derived not just from books, but also from such unexpected incidents. Those thirty-seven pages of writing remain an unforgettable lesson in my life journey.

**

ಶಾಲಾದಿನಗಳ ಆ ಒಂದು 'ಶಿಕ್ಷೆ' ಮತ್ತು ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಷ್ಟ್ರು

ನನ್ನ ಶಾಲಾ ದಿನಗಳ ನೆನಪುಗಳ ಬುತ್ತಿ ತೆರೆದಾಗ ಹಲವು ಸುಂದರ ಕ್ಷಣಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಇಂತಹ ಕೆಲವು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಘಟನೆಗಳೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಶಿಕ್ಷಕರು ಅಂದು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಶಿಸ್ತಿನ ಪಾಠಗಳು ಇಂದು ಕೇವಲ ಕಥೆಗಳಂತೆ ಕಂಡರೂ, ಅಂದು ಅವು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಅಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಣ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಭಯ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿ ಎರಡೂ ಬೆರೆತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಮೈಸೂರಿನ ಶಾರದಾ ವಿಲಾಸ ಪ್ರೌಢಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂಬತ್ತನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ (ಸರಿಸುಮಾರು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ೧೯೭೦ರಲ್ಲಿ) ನಡೆದ ಅಂತಹ ಒಂದು ಘಟನೆ ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿದೆ.

ನಮ್ಮ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ (Physics) ಮೇಷ್ಟ್ರು ಅಂದು ಕ್ಯಾಮರಾ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಹಳ ಗಂಭೀರ ಸ್ವಭಾವದವರು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದವರು. ಅವರ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತುಟಿ ಬಿಚ್ಚುವ ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ತಾವಾಯಿತು, ತಮ್ಮ ಪಾಠವಾಯಿತು ಎಂಬಂತೆ ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಏಕೋ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನದ ಪಾಠದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಅಂದು ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಯಾವೊಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೂ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ನೀಡಲಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಬೈದು, ಅಂದು ಬರೆಸಿದ್ದ ಒಂದೂವರೆ ಪುಟದ ಪಾಠವನ್ನು ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ೨೫ ಬಾರಿ ಬರೆದು ಮಾರನೆಯ ದಿನ ತರಲು ಆದೇಶಿಸಿದರು!

ಒಂದೇ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೩೭ ಪುಟಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವುದೆಂದರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ದಿಗ್ಭ್ರಮೆ. ಆದರೆ ಮೇಷ್ಟ್ರು ತುಂಬಾ ಬಿಗಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲರೂ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಕುಳಿತು ಬರೆದು ತಂದಿದ್ದರು. ಮರುದಿನ ಅವರು  ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಪಾಠ ಮುಗಿಸಿದರು,  ತರಗತಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ತಾವು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನೆನಪಾಗಿ  ಒಂದಿಬ್ಬರ ಪುಸ್ತಕ ನೋಡಿ ಸುಮ್ಮನಾದರು. ಅಷ್ಟೊಂದು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬರೆದರೂ ಅವರು ಎಲ್ಲರ ಪುಸ್ತಕವನ್ನೂ ಸರಿಯಾಗಿ ನೋಡಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಬೇಸರ ನಮಗಿತ್ತು.

ಈಗ ಹಿಂತಿರುಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸುವುದು ಇಷ್ಟು; ಅಂದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಪಾಠ ಅಂದೇ ಓದಬೇಕು ಎಂಬ ಶಿಸ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನವರ ಗಮನವೆಲ್ಲ ಆಟದ ಮೇಲೆಯೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಸಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಕೇವಲ ವಾರ್ಷಿಕ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳ ಮುಂಚೆ ಓದಿ ಅಂಕ ಗಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಆ ಭೌತಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಏನೋ ರಾದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಅವರ ಸಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ತಿರುಗಿತೋ ಏನೋ ತಿಳಿಯದು. ಆದರೂ ಆ ಅನಿವಾರ್ಯದ ಶಿಕ್ಷೆ ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ವಿಷಯವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಬೇರೂರುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.

ನನ್ನ ಶಾಲಾ ಜೀವನದ ಇಂತಹ ನೆನಪುಗಳು ಶಿಸ್ತಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನನಗೆ ಅರಿವು ಮಾಡಿಸಿವೆ. ಅಂದು ಆ ಮೇಷ್ಟ್ರು ನೀಡಿದ ಶಿಕ್ಷೆಯು ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಶ್ರಮವಾಗಿರದೆ, ಜವಾಬ್ದಾರಿಯ ಅರಿವು ಮೂಡಿಸುವ ಒಂದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿತ್ತು. ಜೀವನದ ಪಾಠಗಳು ಕೇವಲ ಪುಸ್ತಕಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂತಹ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಘಟನೆಗಳಿಂದಲೂ ನಮಗೆ ದಕ್ಕುತ್ತವೆ. ಅಂದಿನ ಆ ೩೭ ಪುಟಗಳ ಬರಹ ಇಂದಿಗೂ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಒಂದು ಮರೆಯಲಾಗದ ಪಾಠವಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ.

***

end- recollections documented ಸಂಟೈಂ ಇನ್ February 2026 by ಸುರೇಶ್ ಹುಲಿಕುಂಟಿ